İçimizin denizlerinde rüzgar yoksunu yelken
Kıvılcımlandırıyor bulutlari bakışı bir tayfanın
Nasıl yürür hüznün gemileri
Anlatır kaptan
Yakamozu ve eski bir yıldızıni samanyolunun...
Insanin bir eli aşkın ince kanında ıslanır
Üstüne siner yasanmisin telaşı
Susmakta mahirleşir
Kendine konuşmakta usta
Ve sonraları unuturlar bizi bizden evvel
Gençliğin hengaminda,mevsimlerin guzunde.
Sonra... sonra...
Kapısı açık bir kitap gibi
Yüzümüze kapanır
Yazgımizin ışıklı haritası
Unutur bizi de unutur bu gök kubbe.