Tuğba Gökdağ
@Tuba__
Eğer kaçırıyorsan, uzaklarda olduğundan değil, çok yakın olduğu için kaçırıyorsun. Onu kaçırıyorsun çünkü hiçbir zaman kaçırmadın. O her zaman orada oldu. Sadece biraz daha duyarlı ol.
Bülbülleri daha derin dinle. Ağaçları, seni çevreleyen müziği dinle. Her şeyi dinle, her şeye bak, her şeye o denli yoğunlukla ve o denli hassasiyetle dokun ki bir şeye baktığında göz ol, bir şey duyduğunda kulak ol, bir şeye dokun ve sen dokunuş ol. Ve birden her zaman Tanrı'da olduğunu keşfedersin, daima Tanrı ile olmuşsundur.
Reklam
Kişi çok kolayca takip edebilir, taklit edebilir. Ancak diğerlerini bir kez taklit ettiğinde, asla kim olduğunu bilemeyeceksin. Bu durumda kendini bilmek imkansız olur.
Resimlerle gerçeklikten daha fazla ilgilenmektir. Gerçekle daha fazla ilgilen ve zihnin seni ne zaman hakikatten uzağa çekerse -resimlere, kurgulara, hayallere- dikkatli ol, geri gel. Şimdiki ana dön.
Kendini derhal, doğrudan bilmek zorundasın; diğerleri aracılığıyla, başkaları aracılığı ile değil. Hiç kimseye sormanın gereği yok; birine şunu sormak ne kadar aptalca: Ben kimim? Herhangi biri buna nasıl cevap verebilir? derinlere in, kendi enerjinin içine gir, o orada. Sadece onu tat, onunla bir ol.
Sürekli diğerlerinin gözünde kendi izlenimi hakkında, aynalarda nasıl göründüğü ile ilgili endişe duyan biri aptaldır Çünkü içinde Muazzam deneyimlerin mümkün olduğu harika bir fırsatı kaçırıyordur.
Reklam