Her şeyin biraz daha değiştiği o anlamsız gibi görünen ama çok derin anlamlar yüklü günlerden birindeyim. Ya tamamen kaybediyorum parça parça her şeyi. Ya da tamamlıyorum bir bütünü parça parça. Bu kazanmak mı kaybetmek mi bilmiyorum ama ağlayamıyorum. İnsanın kaybedince ağlaması gerekmez miydi?
Meğerse hayatım yanlış bildiğim doğrularla kaplıymış. Meğerse insanın özü yavaş yavaş günyüzüne çıkarmış. Meğerse başlayınca duramazmış insan.
Bir cesede mi dönüşüyorum, hayata mı dönüşüyorum bilmiyorum. Belki de bu herkesin yaşadığı ama kimseye söylemediği için, sadece kendi başına geldiğini sandığı bir arayıştır. Eğer bu bir arayış ise gerçekten neyi ve kimi kaybettiğimi çok iyi biliyorum. Bulduğum onlar mı yoksa aramaya devam mı etmeliyim bilmiyorum.