Şimdi düşünüyorum da kendi pişmanlıklar kitabımı bana verseler ağırlığı ne kadar olurdu? Pişmanlıklarımız;zihnimize,bedenimize,bazen de göz kapaklarımıza yoğun bir ağırlık bırakıyorken bir kitaba yazılmış olsaydı ne kadarını taşıyabilirdik? İlk önce hangisini değiştirmek isterdik? Bütün olasılıkların içerisinde hangi âna gidip bizi yerle bir eden,çoğu zaman saatler boyu uyutmayan pişmanlığımızı düzetlme şansımız olsaydı yine de gidip düzeltir miydik,yoksa bu hislerin bizi biz yapan duygular olduğunu fark edip vaz mı geçerdik?
(SPOİ)
Kitapta da olduğu gibi kurduğumuz bütün mutlu olasılıkların içinde belki de mutlu olan biz olmayacak ve hayatın açtığı bütün kapılardan geçerken kaybolup giden kişi biz olucaktık.