Ahh! O korktuğum gecelere sonra alıştım. Onlar benim sevincimi, gazabımı, kendi nefsime karşı isyanımı, maneviyatımdaki kötülüğü, rezaletimi, mihnetimi gördüler. Beni eğlendirirken ağlattılar fakat hiçbir zaman mihnetimi dağıtmadılar.
Ben bakışlarımı ufuktan çektikçe bu değişimi görürüm. Sevinirim. Kalben üzüntüye kapılırım. Üzüntüm büyür. Galiba yüzümde de birbirine zıt hissiyatın izleri görünür. Güler gibi ağlarım. Yok, ağlar gibi gülerim. Ah! Tarif edemedim.