Tuğba Zehra
@Tugbazehraa
6 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
O kadar çok sorumluluk yüklenmişim ki düşemiyorum bile. Güç sanıyorlar oysa adı çaresizlik.
“Bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum.”
Her düşene el uzattım,
Her yarayı sardım,
Her nefeste umut verdim.
Şimdi ben düştüm.
Yalnızlığın sessizliğiyle,
Annemin hastalığının ağırlığıyla,
Kendi gücümün yetmediği gerçeğiyle.
Sağlıkçı ellerim çaresiz,
Kalbim parçalanmış,
Yanımda kimse yok.
Ama biliyorum:
Kendi yarama dokunmak da bir şifa,
Kendi nefesime sahip çıkmak da bir güç.
Annem için ayakta kalmam,
Kendim için ışığı bulmam gerek.
Belki kimse yok yanımda,
Ama ben varım.