“Acı acı güldüğümü hissettim. İnsanlara olduklarından başka gözlerle bakmakta ısrar edişimi içerliyordum. Yirmi dört yaşına geldiğim hâlde hâlâ çocukluğumun saflığından kurtulamamıştım.”
“Benim mezarlarımda ölü yok; hep yaşamış olanlar var.. anılarımda bir yer, dinmeksizin acıyor; günbegün, bundan.
Güldüğümü görenler bana bakıyor, görüyorum.. ağlasam geçer, biliyorum. Ağlanmıyor.”