Tuğçe

Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar.
Sayfa 51·Kitabı okuyor
Edebiyat
Tırnaklarınla elde ettiğin yalnızlığının bozulacağını düşünerek yaşamak en büyük ihanet. Ama sonra kendini düşünüyorsun. İhanet edilecek kadar var mısın?
Edebiyat
Ben ev aramadım hiçbir zaman. Hiçbir yeri, bir gün geri dönmek için terk etmedim.
Sayfa 49·Kitabı okuyor
"Ben yalnız eski bir sevginin, geçmiş bir dönemin hatırasını seviyordum. Şimdi o hatıra dediğim şey, kendi harabesini, bir bakıma enkazını görmek için oraya uğramış, iki damla gözyaşı dökmüştü. Ölüler ağlarsa öyle ağlarlardı, mezarlar titrerse benim gibi titrerlerdi."
Alıntı
"İnsan, kalbini dinlemek istemediği zamanlar tabiatı dinler. Duygularını bir derenin şırıltısına, yaprakların hışıltısına bırakır; zihni şurada parlayan bir ışığa, gökyüzünün bir tarafından sarkan bir bulut parçasına;bir dalın ucunda en küçük rüzgar esintisiyle sallanan bir yaprağa, bir hiçe bağlı kalır; saatlerce düşünür ya da düşünmez; öyle bir haldedir ki, insanlığından çıkmış, kişiliğini kaybetmiştir."
Alıntı