Görüyorum ki, bir başkasına açabileceğinden daha çok şey düşünüyorsun. Durum böyleyse, düşündüklerini asla tümüyle yaşamadığını da biliyorsun demektir, bu da iyi bir şey değil. Sadece yaşadığımız düşünceler bir değer taşır.
Gömütün kapağı hep açık, ölünceye dek — yaşadıkça uçuşan anları, düşünceyi ve duyumları bir bir atıyoruz içeri, sonra hiçbir şey biriktirilemez, üretilemez duruma geldiğinde kendimiz giriyoruz ve örtüyoruz kapağı üzerimize.
Bakıya hələ də qar yağmayıb, bəlkə də bu qış yenə yağmayacaq. Totemlərə inanmasam da belə bir iş görmək istəyirəm. Fevralda kədərə daha da boğulmaq üçün Azdramda bir tamaşa bilet alıb, tək tənha izləməyə gedim. Paltomu götürüm, çıxış qapısına yaxınlaşanda o mənzərəylə üz üzə gəlim. Qar dənələri saç tellərimə yağsın. Dayanacağa qədər mənimlə gəlsinlər. Mən də min cür xəyalə dalım, nə zamansa bu dənəciklərin okeandan buxarlandığını, bugünə kimi keçdikləri yolları düşünüm. Bundan sonra da bir gün yağış olub sənin üzərinə yağmasını diləyim. Evə çatanda bir qədər dayanıb ovucuma toplayım, ayaz havanı ciyərlərimə doldurub, özümü cəsarətləndirim. Ümidlərimi öldürən bu şəhərdəki son qışımla vidalaşım.
Alınmasa bəs?
Qorxuram..
Qardan belə az yaşayan ümidlərimin bir də üzərimə yağmamasından qorxuram.
Mənə mövcud olmasan belə cəsarət ver. Hekayəm belə tez bitməsin.
❄️❄️❄️
Alıntı
Sadece blogda kalmasını istemedim
Azizly Nigar