Bazı kitaplar vardır, çocuk kitabı gibi görünür ama aslında en derin soruları vardır.
“Ördek, Ölüm ve Lale” tam da böyle bir eser.
Wolf Erlbruch, ölüm gibi zor bir kavramı korkutucu olmaktan çıkarıp hayatın doğal bir parçası olarak ele alıyor. Ölüm bu hikâyede bir düşman değil; sessiz, sakin bir yol arkadaşı…
Kitap, kesin cevaplar vermek yerine düşündürmeyi seçiyor:
Ölüm ne zaman gelir? Sonrasında ne olur? Korkmalı mıyız?
Belki de en kıymetli yanı, bu sorulara birlikte kafa yormamızı sağlaması.
Sade dili ve yalın çizimleriyle hem hüzünlü hem huzur veren bir atmosfer kuruyor. Okurken insanın içinde bir ağırlık değil, garip bir dinginlik bırakıyor.
Öğretmen gözüyle baktığımda ise:
Bu kitap, öğrencilerle ölüm, yaşam, korku ve kabullenme üzerine konuşmak için güçlü bir kapı aralıyor. Özellikle ortaokul düzeyinde derin ve anlamlı tartışmalar başlatabilir.
Bu kitap bize şunu hatırlatıyor:
“Ölüm, hayatın karşıtı değil; onun bir parçası
Çok uzaklarda göl görünüyordu. Nasıl da sessiz ve tek başına öylece uzanıyordu. “Ben öldüğümde böyle olacak demek.” diye düşündü Ördek. “Göl tek başına kalacak, bensiz.”