Beni asıl dönüştüren ise değiştiremeyeceklerimizi kabul etme ve değiştirebileceklerimizi değiştirme arasındaki o şaibeli çizgide yüreğinin gücüyle yürüyenlerin nasihata değil saygıya ihtiyacı olduğunun idrakı oldu.
“Kader yolun tamamı değil, sadece yol ayrımını verir. Güzergah bellidir. Ama tüm dönemeç ve sapaklar yolcuya aittir. Öyleyse be hayatın hâkimisin ne de hayat karşısında çaresiz.”