Tusitala
@Tusitala
33 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitap bana yurt anılarımı hatırlatıyor, geceleri toplanıp bildiğimiz en korkunç hikâyeleri anlatırdık birbirimize. Nedeni bilinmez bir keyif vardı o cinli perili hikayelerde. En rasyonel olanımız bile onaylar şekilde sallardı kafasını dinlerken. En iyi hikaye anlatıcılarını ise sona bırakırdık.Yıllar sonra yine ayni duyguyu hissetmeyi çok sevdim.
Reklam
Kitap Oblomovluk teriminin ortaya çıkışına neden olmakla bile ne kadar büyük bir etkiye sahip olduğunu kanıtlıyor aslında. Bir akıma öncülük etmek sanıldığı kadar kolay olmasa gerek.
Oblomov karakter olarak kitabın başında beni yormuş olsa bile. Kitap ilerlerken hep bir ümit vardı içimde Oblomovun değişip dönüşeceğine dair ancak güzel olan ve Oblomov'u Oblomov yapan çevresinde yaşanan olaylara rağmen kendi kalabilmesi biraz da bence. Aşk gibi çok güçlü bir duygunun bile üzerindeki kısa süreli etkisi ancak uzun vadeli etkisizliğini görmek beni gerçekten çok şaşırttı. Ve sonunda insanın konfor alanını korumak için kalbini bile yönlendirebileceği bir durumun gerçekleşebileceğini görmüş olduk.
Karakterlerin temsil ettikleri doğu batı çatışmasında kimin kazandığı öznel bir konu olmasına rağmen aklıma Peyami Safa'nın Şarklılar için olan miskin kedi benzetmesi geliyor sanırım şarklılar kendilerini farklı ülkelerde bile olsa aynı kefeye koyuyorlar.
Hayat, başımızdan geçen bize mahsus olayların toplamı değildir. Tüm yaşadıklarımız zamanın birinde, hayatın birinde çoktan yaşanmış kader parçalarıdır. Verilen kararların neye sebebiyet verdiği veya vereceği az çok bellidir. Bu kendini tekrar eden sonsuz döngüde insanlar olaylara aynı tepkileri verdikleri benzer ruhlara rastgeldiklerinde kendileri için bakmadıkları zaman olaylara ne kadar farklı baktığını farkediyor.
Bir kadının dilinden yazmanın erkek bir yazar için ne kadar zor olduğunu Madam Bovary ve Anne Karenina kitaplarındaki anlatımdan az çok anladığımı düşünürken, Reşat Nuri Güntekin'in bu konudaki mükemmelliği karşında büyülendim. Şuan keşke bu kadar geç kalmasaydım diye düşünüyorum.
Kitap benim için "Hadi be Yaşar kır şu talihini artık" iç nidasıyla başladı devam etti ama duraklayarak bitti. Yaşar kendi halinde biri iken değişimine ve dönüşümüne tanıklık ettikçe çoğunlukla hak verdim bazen de "Ah be Yaşar" dedim. Yaşar'ın Türkiye'de yaşayan herhangi biri olabileceği gerçeği ve olayların en azından birinin hepimizin başından geçmiş olması farkındalığıyla, Çanakkale Savaşı'nda ölmek ile Kara kaplı Nizami olmak arasında bir yerdeyim.
Levin'i gerçek hayatta da tanımak istedim. Bu yüzden iyi ki okudum ve iyi ki karakterler ile tanıştım. Ancak bana Anna Karenina kitabının konusu ne diye sorulsa verebilecek net bir cevabım yok.
Daha öncesinde okuduğum Madam Bovary kitabına kıyasla bence bir kadının ruh haliyle daha iyi empati kurulmuş.
Reklam