Tuğba

Tuğba
@Tuuuubaa
Birlik ve beraberlik ruhunu hissedemediğim bir Ramazan.
Reklam
İçim gürültülü, dışım bir o kadar sessiz. İçimdeki gürültüyü bastırmak için son ses açsam da radyoyu televizyonu, yine duyduğum tek şey içimin gürültüsü…
Bir ikindin vakti uyusam. Uyansam sonra baksam üzerim örtülmüş. Mutfaktan tabak sesleri gelse. Sonra kalkıp baksam yemek hazır. Otursam sofraya baksam herkesin yüzüne tek tek. Ne güzel bir huzurmuş beraber olmak desem, gözlerim dolsa.
Defalarca kırılmak istiyor insan bazen. Kırılıp un ufak olup hiç kalmamak. Bile bile kırılmak istiyor, çok kırılırsam belki bir daha geri dönüşü olmaz diye.
Gece boyu hiç durmadı gökyüzü. Kah ağladı kah gürledi. Hiç durmayacakmis gibi yağarken sustu sonra. "Her Şeyi Ol Demesiyle Olduran"ın emrine uyup sustu. Güneş açtı ardından. Ne olursa olsun ben yine varım dedi adeta. Bütün bunların anlatmak istediği bir şey vardı aslında ruhuma. "Ne olursa olsun birgün mutlaka güneş doğacak. Ve güneş yüzünü ne kadar gösterirse göstersin, bu yağmurlar hep yağacak.”