Necati Karakuş
@UlakApollo
Destanımızda yalnız onların macerası vardır...
Öğrenci
Ankara Siyasal
Ankara - Adana
Niğde, 27 Ekim 1996
10 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
"Gülay düşüncelerini toparlayıp "Alexis seni, normal olmadığı, ahengi bozduğu için rahatsız etti bana kalırsa. Değişime, değiştirmeye inancın yok gibi ve bu sana düşünsel bir konfor sağlıyor. Verili şartlar içinde değerlendiriyorsun tüm olup biteni. İnsan bu akıl yürütmeyle, üstelik farkında bile olmadan, her türlü yanlışlıkla uzlaşabilir." demişti."
Reklam
"Yanmış bir ağacın gövdesinden çıkan yeşil fidanı görünce sevindi. En büyük felaketlerden sonra dahi yaşam devam ediyor, kendini yeniliyordu işte. Belki birkaç yıl sonra buralar yine yeşile çalacak, kara günler unutulup gidecekti. "Hiçbir şey olmamış gibi" dedi içinden, “ama yine de bir yangın görmüş olarak." Olup biten her şeyden kendine pay çıkarmaktan yorgun düşse de, doğanın döngüselliğinde umut bulmak iyi hissettirdi."
Okulda, avukatların da kamu görevi yürüttüklerini ve yargının üç sacayağından biri olduklarını öğretmişlerdi fakat mesleğe başladığında, sistemin, kitaplarda hiç geçmeyen ve adına "keyfiyet" denilen bir prensiple yönetildiğini görecekti. Siyasetten, yargıya, üniversitelerden, iş hayatına kadar her yere egemen olan bu Doğu tanrısının en sevmediği şey kuraldı; yani bizzat hukukun kendisi.
Uçsuz bucaksız görünen otobanda İstanbul'dan İzmir'e son sürat düşerken, evden çıkarken taşıdığı iyimserlik giderek zayıflıyordu. Düşüncelerinin, güneşe yaklaşan İkarus'un kanatları gibi eriyip bulanıklaştığını hissetti. Kızgın asfalt, ocaktaki tencere misali buhar saçarak kaynıyordu. Yolu takip etmekte zorlanmaya başladığını fark edip, en yakın dinlenme tesisinde mola verdi.
"Bu çok özcü bir yaklaşım. Yani insan koşullarından bağımsız düşünülemez. İnsan hakkında ahkâm keserken önce yaşadığı dönem, maddi manevi koşullar dikkate alınmalı. Aydın'ın az önce söylediği önemli. Her şeye rağmen herkes bencilce davranmıyorsa, diğerlerini bencilliğe iten koşulları tartışmalıyız. Bir şey daha... Az önce korunaklı alanlarda insanın daha da bencilleştiğini, saldırganlaştığını söylediniz. Demek ki insanlar yüz yüze, birbirlerine dokunabildiklerinde bencillikleri azalıyor, dayanışmaları artıyor. Eğer insanın bir özü varsa, bu birbirine dokunduğu anda ortaya çıkan değil midir?"
Reklam