Önce teşekkür etmelisin. Teşekkür edebilmek varlığa duyarlı olmak demektir. …… Varlığın boş yere ve rasgele değildir. Burada çaresiz, amaçsız ve sahipsiz değilsin. Öylesine var değilsin sen; seçildin, ayrıcalıklı kılındın da var edildin. Varlığın yokluğuna bilerek ve isteyerek tercih edildi. Onun için teşekkür et. Minnettar ol. Hamd et.
Burası gıybetli mi?”
Uzaklara gitmeye gerek yok, belki de evimizde, belki de en çok bize ait olduğunu sandığımız odamızda. Seccademizi serdiğimiz yuvamızda, çocuklarımızın saçlarını okşadığımız kanepelerde… Az önce namaz kıldığımız caminin bahçesinde, belki de tam kubbesinin altında…içkiyi yakıştıramadığımız dudağımıza, damağımıza, odamıza, yuvamıza içmekten daha ağır sonuçları olan gıybeti nasıl yakıştırıyoruz?