Siz esnaf hikayecilersiniz diyordu istasyon şefi bize. Aslında ben memur ya da esnaf olarak nitelenmek istemiyordum; biz sanatçıydık. Ayrıcalıklı bir durumda olmalıydık.
Senin de bilinçaltın var mıydı babacığım? Bana öyle geliyor ki sizin zamanınızda böyle şeyler icad edilmemişti. Sanki osmanlıların böyle huyları yoktu gibi geliyor bana. Senin fesli ve resingotlu rwismlerini gözümün önüne getiriyorum da, bu görüntüyle ‘varoluşçu bir bunalımı’ yan yana düşünemiyorum doğrusu.
Sen de yıllar önce bazı işlerini bahane ederek büyük şehire gidip bizi günlerce yalnız bırakmaz mıydın? Ben de işte öyle olmuştum babacığım: ‘İstediğim gibi yaşamak’ diyebileceğim bir işim çıktığı için evden, kendi evimden ayrılmıştım.