Gülşah hayatı boyunca iyi bir evlat oldu ama hiç yeterli olmadı yaptıkları ebeveynleri için. Gülşah ağzıyla kuş da tutsa bir eksiği vardı hep, Gülşah doğuştan hatalı, eksik ve yarımdı ve bir gün Gülşah artık ne yaparsa yapsın asla arzu ettiği şekilde sevilemeyeceği gerçeğiyle yüzleşti ve bu gerçeği eli mahkûm kabul etti.
Sıcak suyun vücuduma değişini hissettim,annesi tarafından her zaman koşulsuzca sevilmiş bir yavrunun anne sıcaklığıyla okşanması gibiydi suyun tenimde bıraktığı his. Annem tarafından en son ne zaman okşandığımı hatırlamaya çalıştım, hafızam kuvvetlidir benim ama çok zorlandım böyle bir anı bulabilmek için.