Ümül
@Umul
Hepinize el salladım.
Atanmamış öğretmen
89 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Ne bekliyorlar acaba hayattan? Yaşadıklarımız, hiçbir şeyi konuşmamıza vakit bırakmıyor.
Reklam
Hayatına giren erkeklerle, çocukluğunun boşluklarını doldurmaya çalıştığını sonradan anlamıştı Zehra. Belki de bitmiş bir ilişkiyi bile bu yüzden hayatından çıkaramıyordu. …….Kaybetmekten ve yalnız kalmaktan korkuyordu. Çocukluğundan beri vazgeçebilmeyi öğrenememişti; bu yüzden de böyle darmadağındı şimdi. Kimden küçücük bir şefkat görse, ona dört elle sarılıp hayatının vazgeçilmezi saymıştı. Büyük boşlukları vardı hepimizin, çok büyük…Belki de kendimizi hiç tanımıyorduk. Yaralarımızın yerine bilmiyorduk. Onları hangi yollarla bulabileceğimizi, nasıl ilişki kurabileceğimizi, nasıl bir arada yaşayabileceğimizi bilmiyorduk. Bu yüzden tüm boşluklarımızı marazlı insanlar dolduruyordu.
İnsanın boşluğunu kapatacak bir cümle ihtiyacım var şimdi. İnsanın boşluğunu ne doldurur?
Zaman acıları ağırlaştırıyormuş sonradan anladım.
Geçmişin tozu bugünün hatta yarının da üzerine siniyordu, geçmiş kokuyordu bugün ve yarın. Geçmiyordu.
Zaman, hiçbir yarayı iyileştirmiyor, hiçbir suçu temizlemiyor ve hiçbir gerçeği değiştiremiyor.
Reklam