Düşmanınla karşı karşıya geldiğinde kaşlarını çatma,
Neredeyse yüzünden neşe damlasın.
En akıllı insan odur ki düşmanını karşılar,
Kin dolu bedeni üzerine giydiği sevgi elbisesiyle.
İnsanlara güler yüzle muamele etmelisin. "Güler yüzlülük sevginin özüdür." denilmiştir. Övülecek hasletleri edinmeli, insanlara hoşgörüyle davranmalısın. Denildi ki: "İnsanları hoşgörüyle idare etmek, iyi geçimin üçte biridir; şeref ve üstünlük avcılarından biri tevazudur." Görmezden gelmesi mümkün olan kusurları görmeyiver. Denildi ki: "İnsanlarla huzur içinde yaşamak için gereken, bir avuç dolusu (güzel ahlâk)tır. Bunların üçte ikisi zekâ, üçte biri ise kusurları görmezden gelmektir."
Sana ihtiyacı olmadığı zamanlarda ziyaret etmediği için arkadaşına darılma. Şöyle denilmiştir: Gerçek sevgi iyilik görüldüğünde artmayan, kötülük görüldüğünde azalmayan sevgidir. Az görüşmekle değişen sevgi, sıkıntılıdır.
İnsan hayatındaki esas meydan okuma, mutlu olmak değildir. Biraz bilgi ve herkes denemeyle bunu başarabilir, sınırlı bir süreliğine de olsa. Mutsuz olmakla baş etmek, onu sindirmek ve ona dayanmak çok daha zordur; kahramanca olan, böyle bir hayattır
Yunan mitolojisinde mutluluğa dair bir hikâyeye göre tanrılar, "insanlar mutluluğu arasın ve böylece kıymetli olsun diye" onu saklamaya karar verirler. Biri der ki, "Göklerin en uzağına saklayalım." Diğeri, "Denizin en dibine." Öbürü, "Ormanın en kuytusuna saklayalım," diye fikir belirtir. Sonunda biri der ki, "İçlerine saklayalım. Oraya bakmak akıllarına gelmez." Evet, insanın en son baktığı yer içi, çünkü göz dışarı bakıyor.