Karşılıksız bir bağlantı var insanla insan arasında. Ancak sevdiğinizde karşılık beklemiyorsunuz, ruhunuzdan ruh, canınızdan can veriyorsunuz; çünkü sevgi feragat demektir ve insan varlığının bir boyutu olan nefis, ego feragatten hiç hoşlanmaz, hep almak ister.
İnsanın eğer kötü bir huyu var ise kendisini terbiye edecek. Yani İslam insanı olduğu gibi kabul etmiyor; ondan değişmesini dönüşmesini, kendisini eğitmesini istiyor. Batı'da ise insan, olduğu gibi kabul edilir, ondan değişmesi beklenmez; çünkü insan kendisi üzerinde bir başka güç tanımaz.
İslam medeniyet tasavvurunda insan, tekamül etmesi beklenen bir varlıktır.