Verâ
@VALPER
Memleketin ancak okuyup yazmakla kurtulacağına inananlardanım
241 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Uyanmayacağımız ne malum?
Yaşadığımız bu kahrolası çağda, mutluluk dolu bir güne uyanacağımız ne malum?"
Sayfa 5
Reklam
Her halükârda romantizm ile alaycılık arasında gidip geliyorum genelde. Sıcak ve soğuk arasındaki engelleri geçerek hayatın ılık sıkıcılığını unutuyorum; en çok korktuğum da o ılık olma durumu. Sıcak ya da soğuk hissetmeye geri dönememek, oda sıcaklığında hissizleşmiş bir şekilde takılıp kalmak. O hâldeyken ölüden farkımız yok.
Neşeli ve dürüst insanların masumiyetini çok seviyor, olumlu düşünenlerin yazılarına bayılıyorum ama hiçbir zaman aralarında yer alamamaktan endişeleniyorum.
Sonuç olarak daha iyi yaşamanın yolu, başkalarıyla birlikte yaşamaktır; uzun bir süreden sonra ilk defa ailemle tatile çıktığımda hissettim bunu. Birliktelik demek fedakârlık demek ve fedakârlık da bizi bencillikten kurtarır. Çünkü her şey benimle başlar başkalarıyla biter.
Hissiz olmayı dilediğim, hiçbir şey hissetmek istemediğim günler oluyor. Basit ve soğuk ve tamamen hissiz olmak istiyorum. Empatinin hayatımda büyük bir yeri var ve etkisi uzun sürebiliyor. Televizyonda bir dizi ya da film izliyor, bir şarkı dinliyor ya da bir fotoğrafa bakıyor, başkasının hikâyesini kendiminkiymiş gibi dinliyorken kalbim sıkışıp moralim bozulabiliyor. Bağlam olmadan bir nokta gibi beni delip geçebiliyorlar, bu artık son derece alışık olduğum ama bıktığım bir his.