O böyle uzanmış heraretle hayatını düşünürken bir şeyler oluyordu, hafiften hissediyordu bunu, bir şeyler oluyordu. Bir şeyler bitiyordu. Neydi bu? Kendini dikkatle dinledi, içine kulak verdi. Ve yavaş-yavaş yüreğinin ölümü başladı
Demek sen de bağışlamıyorsun beni... karşısında dudaklarımı mühürlediğim, neredeyse boğulacak gibi olduğum... kendimi kimseden saklamadığım kadar sakladığım sen bile...
Odamın boşluğundan, basamakların gıcırtısından, zihnimi kemiren düşüncelerden korktuğumu nereden biliyordu? İçimden geçen her şeyi, dile getirilmemiş düşünceleri, her türlü kötü hevesi hep tahmin ediyordu