Senin yanan kalbinin içine hiç giremedim ve boş,kavrulmuş parmaklarla kalakaldım.
Reklam
Tanrı’ya göğü yarması ve beni için için yanmamı durdurmaya yetecek kadar yağmurla yıkaması için dua ettim ama hastalıklı ateşimle birlikte yapayalnız kaldım.
Seni kendi özel Mesih’im yapmıştım,benim karanlık dualarımla yaratılmıştın.Sert bakışlarının ötesinde hiçbir şey yoktu.Ben bile yoktum.Sen bana bakmadığında değersiz bir insan oluyordum,tatlı ilgi suyu ile doldurulmayı bekleyen boş bir gemiydim.
Utanmadan,cömertçe,kollarımı dünyaya açarak yaşayacağıma söz veriyorum.
Bize genelde değerli ve az bulunan altın yığınlarıymışız gibi bakardın.Fakat şimdi bana kitaplarından birine baktığın gibi bakıyordun.Sanki beni bir kenara atmadan önce tüm yararlı bilgilerimi tüketiyormuşsun gibi.
Reklam