Mütefelsif
@Varesteeee
*gençliğinin düşlerine sadık kal!
113 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ayfer Tunç'un okuduğum ilk kitabı. Çok beğenerek okudum. Bu kitabında kısa kısa öyküler yer alması ilk etapta ön yargılı şekilde yaklaşamam neden oldu. Çünkü kitabı bir bütün zannediyordum. Ama her hikayesi ayrı güzel ve benzersizdi. Biraz kasvetli hava hakim öykülerinde. Yalnızlık temasını her hikayesinde diğer bir hikayesinden bağımsız o kadar güzel anlatmış ki. Ses tutsağı öyküsünü öyle betimlemişim ki zihnimde lütfen filmi yapılsın. Cinnet bahçesinde ise her bir karakterin bakış açısyla şüpheliye bakmamız Monster filmini anımsattı. Ulvi efendinin elalem ne der fikrinden olabildiğince uzak olması ve kendi benliği ve geçmişiyle klasik batı müziği sevdasının anlatıldığı öykülerle harika bir kitaptı.
Reklam
Uzun süre kitap elimde kalınca ister istemez bir bağ kurmuş ve bitince gözlerim nemlenmiş olabilir. Çantaya atıp çıkmalık bir kitap olmamasına rağmen itinayla gittiğim her yere kendime yük yaptım ve bazen hiç okumadım bile. Neyse ama ya okumak isteseydim ve yanımda olmasaydı daha mı iyi olurdu? Vicdanıma yük olacağına sırtıma yük olabilir düsturuyla hareket etmemin sonucu jsjskskks
Nureddin Zengi kimdir deyince bir minber mevzusunu bilirdim o kadar. Şimdi ise Müslümanların birliğini sağlayan ve cihad eden bir şahbaz olduğunu biliyorum.
Yüksek müsaadenizle olumsuz birkaç eleştiride bulunacağım. Roman tarzı ile yazılması bilimsel açıdan pek faydalı olmamış. Ama bu gençlere Nureddin Zengi'yi öğretme çabası ve bunu görev olarak üstlenmiş kişinin başarısız olması anlamına gelmiyor. Nureddin Zengi konusunda kaynaklarımız çok sınırlı ve yazar da edebi yönü olduğundan bunu böyle dile getirmiş. Ayrıca bazı kahramanlıkları biraz abartılmış gibi geldi. Ama bu da roman olmasının doğal bir sonucudur.
Nureddinin dönemi atmosferini o kadar iyi aktarmış ve hangi devletler ve şahsiyetlerle çağdaş olduğu o kadar açık ve net anlatılmış ki bu açıdan gayet güzel.
Nureddinin askerlerinden birinin kızı olan Selma, yeğeni Leyla ve üç medreseli genç ile babasının Nureddin ile alakalı yazdığı kitabı okuma sürecinin anlatıldığı bir kitaptır bu aslında. Ara ara Nureddin dönemi anlatılırken ara ara da Nureddini öğrenmeye gayret edenleri anlatan bir kitap.
Bir Anda İlkel Bir Topluma Dönüşebilir Miyiz?
Bir salgın dünyanın tamamını yok etseydi ve sadece birkaç yüz kişi kalsaydı ne olurdu?
Koronavirüsü yaşamamış olsaydım kitaptaki anlatımlar bana absürt gelebilirdi.
Hukuk fakültesinde hukuk
Kitabı beğenerek okumama rağmen bitirmem biraz uzun sürdü. Bu kesinlikle kitaptaki düşünceleri sindirmek için üzerine düşünme konusunda kendime zaman vermem nedeniyle gerçekleşti. Yoksa tembelliğimden kaynaklı bir şey değil :)
Kitaptaki bazı düşünceleri o kadar çok beğendim ki ara ara böyle düşünür ama kesinlikle bu kadar güzel ifade edileceği aklıma gelmezdi. Sanırım aforizma olması da burdan kaynaklanıyor. Hepimiz belki kitaptaki birçok şeyi düşünüyoruz ancak ifadelerimiz toplu ve sanatsal olmadığından bence yazar olamıyoruz, yoksa başka açıklaması olmaz bizim yazar olamamızın sebebini :)
Bazı düşüncelere ise katiyen katılmadım. Ve yanlış düşünmüş benim hayatımdaki örnekler hiç böyle bir sonuç doğurmadı falan dedim. Belki de kesin doğru olmamasıydı aforizmaları bilimsel çalışmalardan ayıran. O yüzden benim hayatımda uygulama alanı yoktu bazı düşüncelerinin ve bu kitabın değerinden hiçbir şey eksiltmedi :)
Bazı düşünceelerinde de şu aklıma geldi: "Abi bu da düşünülüp dile getirilmez be!" ya da "bunu söylemeseydin edebiyat dünyası hiçbir şey kaybetmezdi, en kötüsü de bunu söylemenle de bir şey kazanmadı" dediğim düşünceleri oldu.
Ama kesinlikle ben bu abimizin düşüncelerine ekseriyetle katılıyor ve dile getiriş bakımından çok başarılı buluyorum.
Bir de Herman abimizin beni rahatsız eden bir tarafı da fazlasıyla hümanist biri olması.
İncelemelere baktım da herkes Zweig'in bu kitabını biraz daha başarısız bulmuş. Şunu diyebilirim ki beni etkileyen ve geçmişe döndüp baktığımda Zweig'in hatırlayacağım hikayeleri bu kitapta toplanmış.
Nişan hikayesinde Fransız askerinin durumu beni etkiledi. Ne olduğun veya ne düşündüğün değil o an hangi durumda ve nasıl bir pozisyonda isen görünen oduru anlatan hikaye. İspanya'da esir düşen bu Fransız askerinin tüm birliği öldürülür o da kamufle olmak için İspanyol askerinin kıyafetlerini giyer ve bir süre ormanda yaşar. Bir gün başka Fransız bir birlik görür ve çok mutlu bir şekilde koşarak yanlarına gider ama ne Fransız birliği onu tanır ne de onun kendisini açıklamasına fırsat verirler. Ve öldürülür. Of yaa ben bu hikayeye çok üzüldüm valla. Keşke film yapsalar. İlerki zamanlarda bununla alakalı fiyakalı cümleler üretmeye çalışacağım. Şimdi değil ama işim var şu an.
Bir de Leporella'nın hikayesi var. Bu da güzeldi. Ya tüm hikayelerini çok sevdim.
Bir de bence bu tür kitaplar bir günde bitirilmemeli. Yani bir hikayesi bittikten sonra az soluklanıp ne anlatıldı burda falan demeliyiz.
Sevgili 1k arkadaşlarım okuyun güzeldi.
Reklam
Reklam