Mütefelsif
@Varesteeee
*gençliğinin düşlerine sadık kal!
113 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitabı ben bir öneri üzerine okudum. Aslında hiç beklemediğim bir zaman diliminde gerçekleşti her şey. O sıralar hayattan sıkılmaya başladığım ve her günün birbiriyle tamamen aynı olduğu
Reklam
Arkadaşlık , dostluk ... Günümüzde anlamını yitiren , sadece lafta kalan kavramlar. Ben şanslıyım ,gerçekten dostum diyebileceğim insanlar var etrafımda. Öyle güzel insanlar ki bunlar " Hadi gel
Hayatın diyalog olduğu yalandır. Hayatın gerçeklik olduğunun da yalan oluşu gibi. Akla hayale sığmaz bir şey olmadığı gibi, rezilce bir mutsuzluktur, bir dehşet dönemidir, kısa da olsa uzun da, hoşnutsuzluk üretmekten ve melankoliden oluşan… sadece milyarlara varan ölüm sebepleri, ölüm sonuçları… Burada muazzam bir yaratılış hoşgörüsüzlüğü ile karşı karşıyayız, bizi daima umarsızlığa sevkeden, acılaştıran ve sonuçta da geberten. Yaşadık sanırız, oysa gerçekte ölmüş gitmişizdir. Tümünden bir ders aldık deriz ama olan biten itiş kakıştır sadece. Bakarız, tasarlarız, ama baktığımız ya da tasarladığımız her şeyin elimizden kayıp gittiğini seyretmek zorunda kalırız, egemenliğimiz altına almayı ya da en azından değiştirmeyi planladığımız dünyanın da elimizden kayıp gittiği gibi, geçmişin ve geleceğin de elimizden kayıp gittiği gibi, kendi kendimizin elimizden kayıp gidişi gibi ve zamanla her şeyin bizim için imkansız olacak olması gibi. Hepimiz bir felaket halet-i ruhiyesinde yaşarız. Yapımız anarşiye eğilimli bir yapıdır. İçimizdeki her şey sürekli kuşkunun gözetimindedir. Ortada eblehlik olsun ya da olmasın, her şeyde katlanılmazlık vardır. Temelde dünya, ne açıdan bakarsak bakalım, katlanılmazlıktan ibarettir. Dünya bizim için durmadan daha katlanılmaz olur. Katlanılmaz olana tahammül edişimiz, her birimizin hayat boyu işkence ve eziyete olan yeteneğidir, bir iki ironik unsur vardır insanda, mantıkdışı bir dangalaklık, geri kalan her şey iftiradır.
Doğan Hızlan soruyor: "Neden zihinsel, sanatsal, bilimsel kimliğimizin alçakgönüllülüğünü yaşayacağımıza, hep bir kimlik ispatının zavallılığında yaşarız?"
"Çok önemli bir soru," dedi Arif Bey.
"Arif'ciğim," dedim, "Kişinin zihinsel kimliği varsa ve bu kimlikten emin ve bu kimlikle barışıksa, 'diğerleri beni nasıl görecek' konusunda pek bir tedirginliği kalmaz. Aynı şey sanatsal ve bilimsel kimlik için de geçerli. Ya bu kimliklerin gelişmesine fırsat verilmemişse ve tüm toplum senin mevkiin, makamın ve sahip olduklarınla 'adam yerine koyuyor' ise. O zaman yaşamın dinamikleri değişir."
Hatırlayın! Kabil, başka türden bir canlıyı yahut başka yerlerden gelen yabanları değil; en yakınlarından birini, aynı aileden bir çocuğu, kendisiyle aynı sofradan beslenen öz kardaşını öldürdü...
Reklam