Şu kadarını anlamıştım ki insanlar yaşlandıkça hayatları giderek kötüleşiyordu. Dünyaya küçücük eller, küçücük ayaklar ve sonsuz bir mutlulukla geliyordunuz ve ellerinizle ayaklarınız giderek büyürken mutluluğunuz yavaş yavaş buharlaşıyordu.
Çocukken büyümeyi o kadar çok istiyordum ki anlatamam, ilkokula giderken ortaya gidenlere, ortaya giderken liseye gidenlere özenirdim. Sonra... sonra büyüdüğümü farkettikçe sorunlarımın,kalp kırıklarımın arttığını gördükçe hayaller-hayatlar seneryosuyla karşı karşıya kaldim.. şimdi çocukluğuma dönmek için neler vermezdim ki...