Eğer, yeniden başlayabilseydim hayata,
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar...
Ciddiyetle çok az şeyi yapardım.
Kirlenmeyi pek sorun etmezdim .
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ...
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben….
Yeniden başlayabilseydim eğer hayata, yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar. Anları yaşardım yalnızca... Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardan biriydim.
Yeniden başlayabilseydim eğer hayata bunların hiçbirini taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilseydim hayata,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım daha olsaydı eğer.
Ama işte 85’indeyim ve biliyorum… ÖLÜYORUM…