Gözlerini kaybettiklerinde değil ,
Vicdanlarını kaybettiklerinde körleşir.
Körlüğün en tehlikeli biçimi ,
Görmek istememektir. Bu körlük,
Toplumları felakete sürükler;
Çünkü görmeyen gözden çok,
Duymayan Vicdan Felakettir..
“Yaşamak, bir yolda yürümeye benzer… Bir rota çizersin ve yolun her türlü kolaylıkları ve zorluklarına boyun eğersin. Engebeli süreçlerde yorulur, bazen de normal bir şekilde dümdüz bir süreçte seyredersin. İnsan, hayat yolunu yeknesak bir çizgide yürüyemez. Yürüyüş kadar düşüş de var. Düşüşün olduğu yerde kalkış da.
İlk olarak yapmamız gereken, enerjimizi aşağı çeken güçleri zayıflatmak, hatta mümkünse yok etmek ve enerjimize katkı sağlayan güçleri olabildiğince kuvvetlendirmektir.