Mutluluk veya mutsuzluk; ikisini de dünyada değil, kendi dünyanda ara. Arı dünyadan su içer ama kendi dünyasında bala döner. Yılan da dünyadan su içer ama kendi dünyasında zehire döner. Suyun tadı yoktur, ona tat veren yılanda ve arıda bulunan mekanizmadır. Aynen öyle de yaşanan olaylar nötrdür, anlamsızdır. Ona anlam veren bizim algı mekanizmamızdır. Algı mekanizmanı değiştir ki dünyan değişsin.
İbn-i Haldun'un çocuk eğitimiyle ilgili şu tespitine bayılıyorum. Der ki; "Her çocuk anne ve babayı taklit edecek şekilde yaratılmıştır." Öyleyse eğitilmesi gereken kişi taklit eden değil, taklit edilendir.
Cocuğun fiziksel olarak senin evinde olması, "Senin çocu ğun ve senin değerlerini yaşıyor." anlamına gelmiyor. Çocuğun yüreği kimde ona bakacaksın. Kimle duygusal bağ kurduysa çocuk orayı taklit eder.