Veysel Ayık
@Veysel21
Hayatım dar alanda trajedi, geniş açıda komedidir.
İstanbul
77 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Hayatın kendine içkin bir anlamı olmadığını bir anlamı varsa bunun bizim ona verdiğimiz bir anlam olduğunu veya hayatın anlamını kendimizin oluşturmasını gerektiğini gündelik hayatta dile getirirdim.Bu kitapla beraber gördüm ki ''hayatın anlamı''na dair sorunsallık daha büyükmüş Terry Eagleton ''hayat'' ve ''anlam'' kavramlarını bir çok açıdan sorunsallıştırıp,çözmeye çalışmıştır bunu yparken de birçok düşünürden faydalanmıştır.Kötü haber ise kitap bitttiğinde hayatın anlamını öğrenmiş olmuyorsunuz (o kadar kolay mı sandın :) )hatta terry bile sadece sorunu daha da sorunsallaştırıyor ve oda içinden çıkamıyor sanki.Kitap bazı yerlerde sıkıyor ama bitirin yine de.
Reklam
Her ne kadar postmodernistlerin kendi dillerini anlamak biraz zor olsada claire calebrook elinden geldiğince daha anlaşılır bir şekilde ifade etmeye çalışmış.Bunun yanında deleuze ile beraber postyapısalcılık ve postmodernizmle ilgili diyebilirim ki bütün felsefe geleneğinde bir çatlak oluşturan yaklaşımları var bu psikolojiye de etki ediyor.Özellikle psikanalizde ''şizo''kavramı,insanın bir ''oluş''içinde oluşunu ifade etmeleri ve yine en sevdiğim göçebe kavramını ''bilincin yersiz-yurtsuz olması'' ile bütünleştirmeleri ilgi çekicidir.
ilk önce filmini izlemiştim diyebilirim ki filmi kitabından daha etkileyiciydi ama bu demek değil kitapta etkileyici değildi.Bu kitap aklımda hep ''bir şeyin kalbini kırması için yanlış olması gerekmez ki'' repliği ile kalacaktır.Bazen sevmek bu ve sevilmek bu kadar mı zor diyorsunuz evet maaalesef bu kadar hatta belki daha zor.Belki de biz sevgiye bu kadar aşkınsal yaklaşıyoruz düşünüyorum da hayatın akışı içerisinde duygularımızın bir devinim içinde olduğunu kabul edersek bir erkeğe ya da bir kadına seni ''hep''seveceğim demek doğru mu?bazı kadınları ve bazı adamları sevmek zordur.
Bize doğru olduğu söylenenlerden şüphe edelim,içinde bulunduğumuz dünyanın olması gereken olmadığını,oluşturulduğunu ve değiştirebileceğimizi düşünelim.Kurumlaşan ve iktidarlaşan bilgiye isyan edelim.Endüstrileşme ile birlikte neşemizi yaşam coşkumuzu nasıl kaybettiğimizi görelim.Üretim ilişkilerini,üretimin biçimini sorgulayalım.Doağanın sahibi değiliz onun bir parçasıyız onu yok etmeye çalışarak kendimzi yok ediyoruz artık anlayalım.
Daha önce Erich Fromm'un sevginin ve şiddetin kaynağına getiridiğim eleştiriyi buna getirmeyecem kitap havada değildi ayakları yere basıyordu.Sahip olmak ya da olmak çerçevesinde meta ile kurulan ilişkiyi,iltidar olgusunu psikolojik çerçevede ele alıyor,derinlerine iniyor neden ve sonuçları veriyor.Bundan sonra Şenlikli toplum'u okuduğumda taşlar daha da yerine oturmuştu.
Reklam