Geçmişten kopardım köklerini ağacın;
Çekip aldım binlerce baharın,
Binlerce güzün hatırasını ondan
Ve bir başka toprağa diktim, ruhumun ağacını,
Zaman’ın geçtiği yolların uzağında,
Onun tırmanamadığı sarp bir yamaca.
Gece gündüz ihtimam gösterdim ona,
Dilimden düşürmeden su sözü:
"Uyanıklık yıldızlara yaklaştıracak bizi!"