Vıldar
@Vildarr
21
20 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Uğultulu Tepeler, kimine göre tutkulu bir aşk olarak geçse de bana göre tamamen saplantılı bir aşk hikayesiydi. Uğursuz olarak nitelendirilen bir çocuğun koca bir nefretle büyüyüp iki aileyi nasıl yok ettiğini gözler önüne seren derin ve uzun bir roman... Karakterlerin hepsinin realist bir şekilde işlendiği bu kitapta çoğu zaman derin nefes alabileceğim molalar vermek durumunda kaldım. Başlarda haline üzüldüğüm minik çocuğun büyüyerek ne hale geldiğini okuduğumda karakter gelişimimizde duygu durumumuzun ne denli etkili olduğunu seyretmek tüylerimi ürpertti açıkçası. Mr. Heathcliff'in içindeki bitmek tükenmez saplantılı aşk ve o aşk dışında diğer tüm her şeye duyduğu nefret, intikam hırsı ete kemiğe bürünmüş gibiydi. Tüm bu hikayenin üçüncü kişiler tarafından aktarılması tamamen bir karaktere bağlanmak yerine tüm karakterlere eşit mesafede durmayı sağlamış ve hikayeyi daha sağlıklı bir hale getirmiş. Kitapta en sevdiğim bölüm; küçük Cathy'nin koşulsuz sevgisi oldu. Birçok duyguya ev sahipliği yapan bu eser, ben de her duygunun dozunda olması gerektiği düşüncesini pekiştirdi.
Puan vermedi·216 syf.··
Beğendi
·2025 9. kitabı
·18 günde okudu
·Okunma: 10 Mayıs 2025 19:39
Slovenya'nın başkenti Ljubljana'da bulunan Villette adı verilen bir akıl hastanesine sıradanlıktan, hayatının tekdüzeliğinden ve sınırların dışına çıkamamaktan isyan edip intihara teşebbüs etmiş bir kız gelir. Veronika. Veronika, hayatı boyunca hep belli kalıplar içerisinde kalmış, bu kalıplar içinden çıkmaya asla cesaret edememiş ancak hayatından kararlılıkla vazgeçmiş bir kızdır. Getirildiği bu hastanede gözünü açtığında kalbinin geri dönüşümsüz bir hasar aldığını ve sayılı günlerinin kaldığını öğrenir. Başlarda bunu hiç önemsemez fakat zaman geçtikçe işler değişir. Eduard adı verilen şizofreni teşhisi konmuş bir adamla tanışır, bazı zamanlar ona piyano çalmaya başlar ve aslında küçükken piyano çalmayı mesleği haline getirmek istediğini ancak ailesinin etkisiyle bundan vazgeçtiğini keşfeder. Zaman geçtikçe Villet'te kalan hastalarla diyalog kurar ve yavaş yavaş içine sızmaya başlayan yaşama hevesini baltalamaya çalışır çünkü vakti kısıtlıdır. Ancak aşk kapısını hiç beklemediği bir anda çalar. Eduard'a aşık olan Veronika başına geleceğini düşündüğü ölümü kabullenerek ölmeden önce içinde kalanları gerçekleştirmek amacıyla sevdiği adam ile beraber akıl hastanesinden kaçar.
Veronikanın akıl almaz yolculuğu, kendi ile birlikte birçok kişiyi karanlıktan çekip alması ve Dr. İgor'un akla hayale gelmeyen tedavi yöntemleri... Bu kitabı okurken bolca düşünmeye vakit ayıracaksınız. Toplumsal normların neden bu kadar kalıplaştığını, bu kalıbın dışında kalanların neden bu kadar çok dışlandığını ve en önemlisi; deli demenin ne demek olduğunu bolca sorgulayacaksınız.
"Şimdiye kadar tek kelime konuşmadım. Neredeyse on bir yaşındayım."
Melody 11 yaşında, beyin felci denen bir hastalık yüzünden vücudunu kontrol edemeyen ,baş parmakları hariç, ancak zihnini çok iyi yönetebilen bir kızdır. Konuşamaz, tek başına yemek yiyemez veya tuvalete gidemez fakat tüm bunlara rağmen kendini ifade edebilmek için canla başla uğraşır. Tek istediği bir nebze diğer insanlar gibi sıradan olabilmektir. Sıradan olmak. Bu kitabı okurken bu ifadenin aslında ne kadar kıymetli olduğunu anlayacaksınız. Kitabı okurken Melody'nin kendini ifade etmek için attığı çığlıklara şahit olacaksınız, çoğu zaman anlaşılmadığını, söylemek istediği kelimelerin birçok kez sadece zihninde kaldığını öğreneceksiniz. Ama tüm bunlara rağmen herkes gibi olmak için asla pes etmeyen bir kız göreceksiniz. Melody'nin hikayesini dinlerken bazen orda olup siz de çığlıklarla onun ifade edemediklerini ifade etmek isteyecek bazen buruk bir şekilde gülümseyecek bazen de gözyaşlarınıza hakim olamayacaksınız. Bu küçük ve çok zeki olan kız kalbinizde derin yaralar bırakacak.
"Düşüncelerin kelimelere ihtiyacı vardır. Kelimelerin de sese."
- Melody Brooks
