Nasıl olsa hep orada diye düşündüğün her şey, bir gün yok olur. İnsan en büyük hatayı, sahip olduklarını kaybetmeyecekmiş gibi düşünerek yapar. Hep yanında olan sevdiklerini ihmal eder, ona değer verenleri görmezden gelir, elindeki nimetlerin farkına bile varmaz. Ama hayat, sana hiçbir şeyi sonsuza kadar sunmaz. Gün gelir, var sandığın her şey birer birer gider ve sen, geri getiremeyeceğin şeylerin değerini çok geç fark edersin.
Hiçbir insanı, hiçbir nimeti, hiçbir fırsatı “nasıl olsa hep burada” diye düşünerek ihmal etme. Bugün var olan, yarın olmayabilir. Değer bilmek, kaybetmeden önce yapılan bir şeydir. Vefasızlık, kayıtsızlık ve ihmal, elimizdekilerin sessizce bizden uzaklaşmasına neden olur. Çünkü hayat, kıymet bilmeyene sahip olduklarını hatırlatmanın en acı yollarını çok iyi bilir.