Korku katilidir aklın. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, onun izlediği yolu görmek için iç gözümü kullanacağım. Korkunun geçtiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım.
Kaybedecek bir şeyin olması sadece dikkat dağıtıcı olurdu. Sevecek bir şeye sahip olmak sadece tereddüt etmesine neden olur. Savaş için gereksiz olan her şeyi kesmeseydi... asla hayatta kalamayacaktı.