"Yüreğim acı çekmekten korkuyor," dedi bir gece Simyacı'ya, aysız gökyüzüne bakarlarken.
"Yüreğine, acı korkusunun, acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle."
Hani tarihi olayları yaşayan insanlar sanki "başka" birileriymiş, onlar bizim gibi değillermiş gibi düşünürüz ya... Bu kitabı okuduktan sonra bir daha böyle düşünemeyeceksiniz. Anne o kadar "tanıdık" birisi ki, hiç yabancılık çekmiyorsunuz.
Ben okurken Anne'nin o anlatılan hikayelere tanıklık ettiğine inanmakta zorlandım.
Bu arada eğer "Neden günlük tutmalıyım?" sorusuna cevap arıyorsanız bu kitap tam sizlik.
Anne, tek başına yaşamadı. Arka Ev'de onunla beraber kalan 7 kişi daha vardı. Ama sadece onun düşünce ve anılarını biliyoruz. Çünkü sadece o yazdı!