Sümeyra
@Visalevic
Geçer bir lâhzâda rüyâ misâli ömrü insanın.
27 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
İngilizlerin kendini merkeze alarak Ortadoğu dediği, bizlerin de bu adlandırmayı kabullendiğimiz coğrafyamıza dair tarihi perspektifi geniş, olaylar, kişiler hakkında önemli bilgiler ihtiva eden bir kitap. Gerek yüzyıl öncesindeki tarihi şahsiyetler, gerek hâli hazırda bulundukları ülkelerde etkin söz sahibi olan kişiler, aileler.. Yazarın bana göre tek eksi yanı Ermeni meselesindeki tutumu. Kimse kendisine tokat atanı gülle karşılamaz. Eğer sizin sınırlarınız içinde birileri taşkınlık yapıyorsa bunun sonuçlarına katlanmayı da göze almış demektir. Dolayısıyla bulundukları ortamda isyan eden, sivilleri öldürerek sosyolojik yapıyı değiştirmek suretiyle hak iddia etmeye çalışanlara karşı alınan önlemler yerinde ve hesap sorulması gereken de bunların failleridir. Yazar ise ne etliye ne sütlüye. Ortaya karışık biseyler yazmış.
Reklam
Kudüs'ün tarihi yalın bir üslupla anlatılmış. Şehre Müslümanlar, Hristiyanlar ve yahudiler tarafından neden kutsiyet atfedildiğine değinilmiş. Kudüs'te hüküm süren Romalılardan Osmanlıya pek çok devletin şehre kazandırdığı yapılar anlatılmış. İngiltere'nin nasıl dalavereyle İsrail'in kuruluşuna öncülük ettiğine değinilmiş. Bana göre en can alıcı kısım İsrail'in işgal sürecinin anlatıldığı kısım. Yapılan katliamlar, yıkımlar, çıkardıkları orman kanunlarıyla diledikleri gibi at koşturmaları.. İnsanları kendi mülkiyetlerinde ikinci sınıf, yabancı vatandaş statüsüne tabi tutmaları. Tapınağı bulucaz diye Mescid-i Aksa'nın altını oymaları.. (Tapınak meselesine de ayrıca değinilmiş zaten) Ürdün krallarının İsrail'le yakın ilişkiler içinde olmaları, Filistin'e ve Mescid-i Aksa'ya zarar veren yaklaşımlarına değinmemişler. Tuhafıma giden nokta bu oldu. Ezcümle Kudüs'e dair okunulası, ders çıkarılası bir kitap.
Atsız'ın okuduğum ilk kitabı. Kalemini beğendim. Güzel, akıcı bir üslubu var. Kitap, Fetret döneminde Yıldırım Beyazıt'ın oğullarından İsa Çelebi'nin mücadele yıllarında doğan gizli şehzadesi üzerinden gidiyor. Kitaba başlar başlamaz hikayesi sizi içine çekiyor. Merak duygusu uyandırıyor. Kitabı beğenmekle beraber hikayenin başladığı konu üzerinden devam etmesi bence daha güzel olurdu. Belli bi yerden sonra hikayeyi ana karakterle, bir kişi üzerinde yoğunlaştırmış. Sıkmıyor ama konu o kişi üzerinden değil de ana konu üzerinden gitse daha güzel, farklı olabilirdi. Bir de bazı yerlerde insani duyguları geri planda bırakmış, çabucak geçiştirmiş. İnsan yıllardır yarenlik yaptığı insanların ölümüne en azından bi gözyaşı döker, hüzünlenir. Öylece bakıp geçmez yani. Ama yine de güzel ve akıcı bir kitap.
