Yalnızlığın en çok,
Terkedilmiş bir köşede.
Çaresizce ve kimsesiz beklerken anlarsın,
Gözlerin dolu dolu oturursunda biri görür diye ağlamazsin.
Sevenin çoktur belki,
Fakat en zor zamanları hep tek başına geçirirsin.
Beni güçlü olmak mahvetti,
diyorum.Beni duygusal olmak değil,hissetmek bu hale getirdi.
Şimdi bir hastane önünde,
Bir kaldırımda,
Yakarak sigara üst üste,
Yalnızlığımı yakıyorum.
Yarın bugün gibi olmayacak,
Ben size veda ediyorum.
Ve unutmayın,
Belki de uyanmadığınız sabahlardır en güzeli