Noktalı birgül
@Vncenzo
Resmin bütününü görmek için hayatı biraz geriden bakmak gerekir. O halde hayatın bütününü görmek için ise hayatın sonu olan ölümden geriye bakmak iyi bir yol olacaktır. Çünkü insan dünyadaki vaktini doldurduğunda gerisinde bıraktığı tek şey, neyi temsil ettiğidir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aslında ne kadar âcizdi! Benim, dediği her şey kontrolü dışındaydı. Ben, dediği her şey onu yarı yolda bırakmıştı.
"Bu olmamalıydı" diye mırından kendi kendine. "Bu olmamalıydı. " Ömrünce aradığı bu olamazdı. Orada gördü sadece kendisiydi. Kendini bulmuştu ama kendisinde kaybolmuştu.
Duygularımızı hissedip hissetmemek irademizde değildir. O yüzden duyguların hepsi - fıtrat bozulmamışsa- güzeldir. Öfke de mi? Evet öfke de... Utançta? Evet utanç da... Bunlar insanı koruma mekanizmalarıdır.
Kendime yardım etmenin yolunu önce eleştirel sesimi fark ederek, sonra ondan ayrılarak buldum. Böylelikle eleştiren sesimin her dediği doğru olmazdı, en az benim kadar hatalıydı o da. En önemlisi de yanlış yoldaysam da benim çözüme ihtiyacım vardı; tokatlanmaya değil...