Abdullah Erol
@Voiceofpoet0
Hüzzamın ardında kaybolmuş bir ruh, kelimelerle iyileşir ve duygularla var olan bir dünyaya davet eder
Şair
23 Aralık
3 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Hüzzamın ArdındaAlıntı
"Haykırıyorum, duyan var mı sesimi?
Gökyüzü sağır, toprak buz gibi soğuk,
Korkuyorum, ben miyim kaybolan?
Yoksa dünya mı benden uzaklaşan?"
Abdullah Erol
Hüzzamın ArdındaŞiir
”Zaman,
Beni tanımlamaktan vazgeçti.
O beni geçip giderken,
Ben hâlâ aynı noktada.
Bir an,
Bir sonsuzluk,
Ve arada kaybolan ben.”
Abdullah Erol
Seni severken haddimi aşmak istiyorum.
Öylesine sonsuz.. Öylesine soluksuz..
Nefesini keser gibi...
Yaşı ilerledikçe insan çocukluğunun bahçelerini nerede arar?
Belleğimiz bizi ninnilere, saklambaç oyunlarına, uçurtmaların iplerine nasıl götürür?
Nasıl canlanır çocukluktaki eski çarşılar, panayır yerleri, bayram sabahları?
Bizi bir yerlerde bekler mi buğday başakları arasına yuvasını yapan tarla kuşu?
Yoksa büyüdüğümüz için ödediğimiz bedel kaybetmek midir doğduğumuz evi, sokağı, köyü?
Yitirdiysek eğer, nasıl yaşatmalı onları anılardan çıkarıp?