“…ama hayatta asla unutamadığımız insanlar vardır. Ya da ölümde. Unutmuşuz gibi davransak bile. Her zaman aklımızdadırlar; en ıssız düşüncelerimizde saklanır, gerçekleşmesi artık mümkün olmayan hayallerle zihnimize saldırırlar.”
“ Sevginin insanı kurtarmayacağını, kişinin kendi kendini kurtarması gerektiğini söylerlerdi. Bunun her zaman doğru olduğunu düşünmüyordum. Bence o kurtuluş tohumunu ilk eken kişi kendiniz olmalı ve sevginin onu sulamasına izin vermeliydiniz ki her durumda hayatta kalabilen güzeller güzeli, güçlü bir çiçek olsun. ”