Bazen bir çocuk bakar gözlerinin içine. Arkan dönüktür, göremezsin...
Bazen güneş kucağındadır. Orda olduğunu bilemezsin...
Bazen yıldızları süpürürsün eteklerinle. Telaşlısındır, farkına varamazsın...
Bazen bir orkestra kurulur içinde. Başka sesleri duyar, onu duyamazsın...
Bazen mutluluk gelip konar kirpiğine. Sen, onu hep uzaklarda ararsın...
Bazen bir sandık hazine durur başucunda. Akıl edip, kapağı aralamazsın...
Bazen hayatının fırsatı geçer önünden. Tehir eder, yakalamazsın...
Bazen kutsal bir el uzanır sana göklerden. Meşgulsündür, uzanıp tutmazsın...
WiLLiam Shakespeare.........