"Kitaplar insanlara benzer, Ashlyn. Bulundukları havayı içlerine çekerler. Dumanı. Yağı. Küf sporlarını. Öyleyse duyguları neden özümsemesinler? Onlar da diğerleri kadar gerçek. Bir kitaptan daha şahsi hiçbir şey olamaz, özellikle de birinin hayatının önemli bir parçası olan bir kitaptan."
Ashlyn'in gözleri hayretle irileşti. "Kitapların duyguları mı var?"
"Kitaplar özlerinde duygulardır zaten," diye açıkladı Frank. "Bize bir şeyler hissettirmek için varlar. İçimizdekilerle, hatta bazen orada olduğunu bile bilmediğimiz hislerle bağlantı kurmamız için. Okurken hissettiklerimizin bir kısmının başkalarına bulaşması doğal."