WizardStrudel
@WizardStrudel
ig: booksoflumos
182 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Beklentimin oldukça üstünde çıktı. Konuyu burada tekrar tekrar anlatmak istemiyorum ama söylemek istediğim tek şey Emily’in gerizekalı olduğu. Daha ilişkinin başından beri ona kötü davranan, kıyafetlerine karışan, aldatan ve zorla sahip olmaya çalışan ( ve hatta olan) bir adama her seferinde boyun eğdi. Hadi diyelim annesinin ölümünden sonra yaptıkları için Dillon’a karşı minnet duyuyor ve yaptıklarının karşılığını vermeye çalışıyor ( inanılmaz saçma bir düşünce yine de). Onu uyaran Olivia’yı her seferinde tersledi kız sanki yanlış bir şey yapmaya çalışıyormuş gibi. Sonda da tam ayrıldılar derken yanlış anlaşılma sonucu tekrar Dillon’a dönüp evlenmeye karar verdiği yerde sinirden cinnet geçirdim resmen. Başka birine aşıkken bunu nasıl yapmaya çalıştın bir de hala millete gidip Dillon’ı seviyorum falan diyordu. En sonda o pislik ona şiddet uyguladığına Emily neden hastaneye gitmedi ? Ve Dillon bir kadına şiddet uyguladıktan sonra nasıl hala dışarı çıkabildi ? Kitabın başından sonuna kadar sinirim katlanarak arttı. Bu kitabın başka bir adı olsa Emily’nin Mallıkları olurdu. Yine de standart kurguların bir tık üstüne çıktığı için 7 verdim ve devam kitabını da şu an okuyorum. Kitapta +18 ögeler var bu nedenle bu yaş grubundakilere öneririm.
Historical Fiction okumaya acilen son vermeliyim sanırım yok olmuyor bir türlü çünkü. Sanki bütün kurgular birbirinin aynısıymış gibi geliyor. Goodreads'de güzel ve çirkin genresinde listelendiği için bir umut belki beğenirim diye düşünüp başladım ancak çok ortalama buldum, zaten benim açımdan Outlander hariç neredeyse hiçbir historical ortalamayı geçemiyor. Bu kitapta Helen iki çocuklu bir kadın ve eski hayatından kaçmak için bir arkadaşının yardımıyla İskoçya'daki bir malikaneye kahya olarak geliyor. Hem yaralı bir geçmişe sahip hem de öfkeli bir adam olan Alistair ile aynı çatı altında yaşamaya başlıyor ve aralarındaki ilişki de zamanla gelişiyor. Aralarındaki aşk bence biraz fazla hızlı gelişti ama 300 küsür sayfalık bir kitap için normal bir durumdu bence. Aslında sonda Helen'in gerçek kimliği anlaşılıncaya kadar olan olaylara diyecek bir şeyim yok çünkü oldukça sıradandı. Gerçekler orataya çıktığında ise Alistair'in Helen ile ilgili dediği şeyler yenilir yutulur şeyler değildi bence bu kadar hakaret etmesi ve kalkıp Helen'in de onun ayaklarına kapanması, şıp diye affetmesi beni inanılmaz soğuttu hikayeden. Belki sonda olan bu durum olmasaydı 8 falan verirdim ama olmadı maalesef.
