"Çevremde olmadığın zaman bile her yerde seni görüyorum. Tek düşündüğüm sensin. Acaba kalbin de yüzün kadar güzel mi? Aklın kaslarının hareketi gibi büyüleyici mi ? Senin de beni düşünüyor olman mümkün mü ?"
"Hiç kimse mi, hiçbir yer mi ?
Fern: Başka bir yerde herhangi biri olmaktansa evimde hiç kimse olmayı tercih ederim.
Ambrose: Hiçbir yer olmayı tercih ederim. Adam olman beklenirken bir "hiç" olmak fazlasıyla rahatsız edici bir durum.
Fern: Nereden bileceksin ki? Sen daha önce "hiç kimse" oldun mu?
Ambrose: Herhangi biri olan herkes başarısız olduğu anda "hiç kimse" olur."
"Önce mi, Sonra mı ?
Fern: Önce; beklenti genelde gerçekten daha iyidir.
Ambrose: Sonra. Doğru olan yapıldığında gerçek, her zaman hayalden daha iyidir."
Bailey durup dururken, "Bazen kabullenmek çok zor" dedi.
Fern kısa bir süre devam etmesini bekledi.
"Asla sevilmek istediğin biçimde sevilmeyeceğin gerçeğini kabullenmek zor."