"Evdeki atmosfer hem keder hem de kutlamanın birleşimiydi. Güzel yaşanmış bir hayat ve çok sevilmiş bir oğul için kutlama, hazırlıksız gelen son için keder vardı."
"Şöyle düşün. Mutluluk yoksa üzüntü yoktur. Sevgi olmasaydı kaybı hissetmeyecektim. Bailey'yi kalbimden söküp atmadan acımı yok edemezsin. Onu hiç tanımamış olmaktansa bu acıyı çekmeyi yeğlerim. Bunu kendime sürekli hatırlatmam gerek sadece."
" Fern'in dediği gibi, arkadaşlarını kalbinden çıkarabilirdi ama hafızasını silerek onları sevmiş olma, tanımış olma, onlardan bir şeyler öğrenmiş olma mutluluğundan mahrum bırakırdı kendini.Eğer acıyı yaşamazsa ellerinden kayıp gitmesin diye iki eliyle sımsıkı tuttuğu mutluluğu tekrar hissetme umudunun değerini bilemezdi."