Aşkın olan varlık ancak şiirde ve sanatta "dil"in sınırlarından kurtulur, yalnızca kendi olarak varolmaya bırakılır çünkü Heidegger'de hakikat dilin üzerinde kendinde gerçekleşendir, olaydır. Olay birdir fakat herkes tarafından başka algılanır, tıpkı sanat eseri/şiir gibi.
Heidegger için varlığın anlamı zamandır, yani geçip gitmek ve olup bitmektir. Onun için kalıcılığa dair bir varlık ideali yoktur ve düşünmenin ödevi, insanı zamanın geçip gitmesine duyarlı hale getirmektir."
Heideggere göre felsefe sormak ile değil ruh hali ile başlar. Soru, bilgiye götürür. Ruh hali ise düşünmeye yani bilinenden temel alıp bağlantı kurmaya hatta bir bilineni yeniden ele alarak farklı bir temel atmaya...