İnsanlar konuşuyorlardı, o alıyor, o bırakıyor, o alıyor, öteki bırakıyordu.Baş döndürücü bir hızda gelişiyordu her şey...Yıldızlara kadar dinledi, dinledi.Hep dinliyordu.
Mutluluğa ve sevince dayanacak gücüm yok benim, kanatları kırık kuş kayaların arasında güçlükle hareket eder ve uçamaz gökyüzünde.Bana mutluluktan söz etme, bu sözcük mutsuzluk kadar canımı yakıyor...
Umutsuzluk işte böyle bozar kavrayışımızı ve kendi hayaletlerimizden başka bir şey görmez, huzursuz yüreklerimizin atışından başka bir şey duymaz oluruz.