- Yaşamı seviyorsunuz öyleyse, Garvilıç?
- Evet, seviyorum.
- Bense bu konuda kendimi hiç anlayamıyorum.Bazen karamsar bir ruh haline sahibim, bazen de her şeye karşı kayıtsızım.Ürkek birisiyim, kendimden emin değilim, korkak bir vicdana sahibim.Hiçbir şekilde hayata uyum sağlayamıyorum, hükmedemiyorum.
- Beni de Moskova’ya beraberinde götür de tımarhaneye koy! - dedi doktor.- Hâlâ hakikate ve adalete inandığım için aklını yitirmiş biriyim ben, saf bir çocuğum!