Alice! Bir çocuk masalı, yumuşak bir dokunuşla yerleşti, çocukluk düşlerinin birbirine karıştığı hafızanın gizemli köşelerinde şimdi, hacıların çelenklerindeki, uzak ülkelerde.Koparılan solmuş çiçekler gibi.
Masalın sonuna yaklaşırken düş gücünün kuyuları kurur; sonraya saklamak için masalın gerisini, gittikçe zayıflar masalcının sesi: “Devamı bir dahaki sefere...” “Bir dahaki sefere!” Ve mutlu seslerin yerini alır gözyaşları.