En büyük günahlar özsaygının en düşük olduğu zamanlarda işlenir.insanın benliğini o vakit yoğun bir umutsuzluk sarar.ve umutsuzluktan doğan bir minnetle o insan,en olmadık şeyleri kabullenir.karşılaştığı her olaya boynunu büker...acı çeker,bitkin düşer ve yalpalayarak yürümeye başlar.sonra eski,aklı sıra mutlu günlerini anımsamaya başlar.kaldı ki,acı çekerken mutlu günleri anmaktan daha acı bir şey olamaz...🌎